vdddddddnl

ریدم ریدم ریدم

صدبار

ریدم...

میخوام داد بکشم بگم غلط کردم. اصن نمیتونم درک کنم چکار کردم. نمیتونم یه گوشه آروم بشینم. باید برم یه گوشه فریاد بزنم. فقط فریاد بزنم. سر خودم داد بزنم بگم بمیر عوضی. بگم چه غلطی کردی؟ بگم چطوری میخوای درستش کنی؟ بگم چرا اینقدر نفهمی...

چی شد که این خریت اتفاق افتاد؟ نیمه های شبه و من دارم از وحشت کاری که کردم دیوونه میشم. اون فکر میکنه که من همچین آدمی ام؟ فکر میکنه هرزه ای ام که هرشب تو جمعی؟ خدایا کجایی پس. تو که همه چیزو میدونی چرا کاری نمیکنی. اصن تو که با فرستادنش دوباره همه چیزو قشنگ کرده بودی چرا باید بذاری اینطوری بشه؟ خدایا تو نخواه. تو نخواه.

هرچی دنبال مقصر میگردم پیدا نمیشه. هر کسی یه دونه تقصیر و خود نفهمم هزارتا تقصیر. کاش میشد زمانو برگردوند. کاش میشد همه چیزو از یاد برد. کاش زمین دهن وا میکردو منو از شر این افتضاح نجات میداد. لعنت به من. لعنت به من. لعنت به من...

یه دنیا حرف تو دلم گیر کرده. یه دنیا پشیمونی. یه دنیا پشیمونی از چیزی که حتی خواست منم نبوده. حتی هیچ علاقه ای به انجامش نداشتم. حتی منم از انجامش راضی نبودم ولی انجامش دادم. انجامش دادم و نفهمیدم چه گهی خوردم.
امشبو حداقل میتونم برم زیر پتو و سیر گریه کنم. فردا رو چی؟

و اون. این مدت تمام دنیام شده بود. اگه همش این همه کار نمیداشتم شاید بیشتر باهش حرف میزدم. شاید نمیذاشت اینطوری برینم به همه چیز.

ریدم. نتونستم نشونش بدم که عوضی نیستم. منم عوضی بودم. منم همون کارایی رو انجام دادم که روشون حساس بود. حاضرم هررررکاری بکنم که برگرده ولی دیگه چه فایده؟ مطمئنم تا آخر عمر خودمو نمیبخشم. حتی اگه برمیگشتم خودمو نمیبخشیدم. من یه عوضی واقعی ام. واقعن به هیچ دردی نمیخورم. زندگیم زیادی زیاد شده. واقعن دیگه باید بمیرم. کاش شجاعتشو داشتم ولی حتی همونم ندارم... من یه بدبخت واقعی ام. یکی که همه چیزشو از دست داده. خدایا کمک کن. فقط کمک کن. میدونم حواست به هممون هست. شاهدی که قصدم این نبود. شاهدی که اصن هیچی نبود. خودت کمک کن...